βιβλία πολέμου

Τα βιβλία στέκουν στα ράφια
σαν στρατιώτες εν καιρώ ειρήνης.
Κάποιο απομεσήμερο του Ιουλίου
που όλοι σε ξέχασαν.

Μονάχα εκείνη
που ζήτησε τον ώμο της ν’ αγγίξεις
σου θύμισε τον πόλεμο
που μαίνεται μέσα σου.

Εσένα,
που αληθινός στρατιώτης
δεν υπήρξες.
Απ’ τις μάχες αγάπησες
τα γράμματα των πολεμιστών.
Και τη φωνή του πατέρα
που ‘λεγε:
κανένας αθώος δεν υπάρχει στη γη.

Αντώνης Τσόκος

Από Μονόκλ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s